मायाचित्रकारीतेतला शिलेदारः अभय कोहोक...

असं म्हणतात की जगात अशी एकही जागा नाहीये जिथे सूर्यंकिरणं पोहोचू शकत नाहीत...मग तो हजारो फॅदम्स् खोल असलेला समुद्रतळ असो वा माणसाला अजूनही अज्ञात असलेले कित्येक Virgin Lands असोत...अश्या या सूर्यनारायणालाही जे दिसू शकत नाही ते दिसतं कवी/लेखकांना...'जे न देखे रवी, ते देखे कवी'...पण होतं काय तर आपलं म्हणणं वाचकांपर्यंत पोहोचवण्यासाठी कवी/लेखकांना पानंच्या पानं भरवावी लागतात, शब्दांना लेखणीशी धरुन चमत्कृती / कसरती / कोलांट्या उड्या माराव्या लागतात. त्या तुलनेत छायाचित्रकार काकणभर सरसच आणि नशिबवानही...कारण त्यांना काय 'म्हणायचंय' ते एखाद्या सुंदर छायाचित्राच्या सहाय्यानं ते आपल्याला चटकन् आणि अधिक प्रभावीपणे सांगू शकतात.

अभय कोहोक हा माझा छायाचित्रकार असलेला परममित्र...

मी आता आजपासून त्याला छायाचित्रकार म्हणणं सोडून देणार आहे आणि 'मायाचित्रकार' असंच म्हणणार आहे. कारण कधी नैसर्गिक तर कधी कृत्रिम छाया-प्रकाशाचा (Light and Shadow) खेळ तर तो खेळतोच पण त्या खेळात तो एवढा मुरब्बी आहे की त्याची छायाचित्रं पहाताना मला तर माझ्याभोवती महाभारतातल्या त्या मयासूराची मयसभाच उभारलेली दिसू लागते.

म्हणजे वानगीदाखल अभयचं हे केळीच्या पानाचं मायाचित्र पहा (छायाचित्र नव्हे)...जशी मला त्यात Spiral Staircase दिसली तशी पहाणा-या प्रत्येकाला आपापल्या संवेदनशीलतेनुसार त्यात निरनिराळे आकार दिसतील...

अभय माझा बालमित्र...एका वाक्यात जर त्याचं वर्णन करायचं असेल तर मी म्हणेन ‘A man of few words, whose photography chats a lot...’ इथे chat हा शब्द मी जाणिवपूर्वक वापरलाय कारण ती मायाचित्रं आपल्याशी मनसोक्त गप्पा मारतात...

या अभयचा बालपणापासूनच वैज्ञानिकाचा पिंड ...तेंव्हापासूनच भौतिकशास्त्रात तर त्याला कमालीचा रस आणि गतीही होती...आठवीत असताना त्यानं 'प्रकाशाचं परावर्तन' हा धडा मला असा काही भन्नाट समजावून सांगितला होता की त्यानं सांगितलेल्या पद्धतीनंच मी परवा माझ्या लेकालाही तो झक्कपैकी शिकवू शकलो (आणि त्याला तो 'समजला' हे माझंच नशिब)...सहाजिकच अभय आज आयुकामधे त्याच्या आवडीचं काम करतोय.

पण त्याहूनही त्याची मायाचित्रकारीता मला अधिक भावते. काय अफलातून मायाचित्रं खेचतो तो...जेंव्हा जेंव्हा शक्य असतं तेंव्हा तेंव्हा मी त्याच्या त्या मायाचित्रांवर कमेंट्दाखल दोन पद्य ओळी लिहून त्याचा गौरव करत असतो...

अभय...तुझी ही मायाचित्रगिरी अशीच चालू ठेव आणि आमच्या डोळ्यांना ढेकर येईतो मेजवानीच्या प्रसंगांसाठी पुन्हापुन्हा निमंत्रण देत रहा...शुभेच्छा!

(समीर अनिल थिटे)